Clinimix roztw. do inf. - 6 pojemników 1500 ml
Amino acids Dextrose Electrolytes Calcium PotassiumPreparat dostępny - opakowanie w ciągłej sprzedaży
| Pełnopłatny (100%): | zł przykładowa recepta![]() |
|---|
Wskazania do stosowania:
Żywienie pozajelitowe w przypadkach, gdy odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niedostateczne lub przeciwwskazane. U pacjentów długotrwale odżywianych pozajelitowo możliwe jest dodanie do tego preparatu emulsji tłuszczowej, w celu dostarczenia kalorii i niezbędnych kwasów tłuszczowych.
Dawkowanie wg ChPL (Charakterystyki Produktu Leczniczego)
Dożylnie we wlewie do żyły głównej. Dawkowanie powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb żywieniowych i płynowych pacjenta, wydatku energetycznego, stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności do metabolizowania składników preparatu, jak również dodatkowej energii lub białka podawanego doustnie i (lub) dojelitowo. U dorosłych zapotrzebowanie wynosi od 0,16 g azotu/kg mc./dobę (ok. 1 g aminokwasów/kg mc./dobę) do 0,32 g azotu/kg mc./dobę (ok. 2 g aminokwasów/kg mc./dobę). U dzieci <2 lat zapotrzebowanie wynosi od 0,16 g azotu/kg mc./dobę (ok. 1,0 g aminokwasów/kg mc./dobę) do 0,40 g azotu/kg mc./dobę (ok. 2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę). U dorosłych i pacjentów w wieku 12-18 lat zapotrzebowanie na energię waha się w zakresie od 25 do 40 kcal/kg mc./dobę, zależnie od stanu odżywienia pacjenta i stopnia katabolizmu. Pacjenci <12 lat mogą mieć wyższe wymagania. Maksymalne dawki dobowe każdego ze składników CLINIMIX N9G15E lub CLINIMIX N17G35E (tj. aminokwasy i glukoza) powinny zostać ustalone w zależności od indywidualnego całkowitego zapotrzebowania na składniki odżywcze i tolerancji pacjenta. CLINIMIX N9G15E: maksymalna szybkość wlewu wynosi 3 ml/kg mc./h czyli 180 ml/h do 210 ml/h w przypadku pacjentów ważących 60-70 kg. Maksymalna dawka dobowa wynosi 40 ml/kg mc., tj. 2400 ml do 2800 ml dla pacjenta ważącego 60-70 kg. CLINIMIX N17G35E: maksymalna szybkość wlewu wynosi 1,4 ml/kg mc./h czyli 85 ml/h do 100 ml/h w przypadku pacjentów ważących 60-70 kg. Maksymalna dawka dobowa wynosi 30 ml/kg mc., tj. 1800 ml do 2100 ml dla pacjenta ważącego 60-70 kg. Dzieci i młodzież. Dawkowanie powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb żywieniowych i płynowych pacjenta, wydatku energetycznego, stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności do metabolizowania składników preparatu, jak również dodatkowej energii lub białka podawanego doustnie lub dojelitowo. Ponadto wraz z wiekiem stale zmniejsza się dobowe zapotrzebowanie na płyny, azot i energię. Mogą wystąpić sytuacje kliniczne, w których pacjenci wymagają podania innych ilości składników odżywczych niż te podane w składzie preparatu. W takiej sytuacji wszelkie korekty objętości (dawki) muszą uwzględniać wynikający z tego wpływ na dawkowanie wszystkich innych składników odżywczych leku. Szybkość i objętość infuzji powinien określić lekarz, mający doświadczenie w żywieniu pozajelitowym dzieci i terapii płynami dożylnymi. Lek nie zawiera aminokwasów cysteiny i tauryny, uważanych za warunkowo niezbędne dla niemowląt i dzieci <2 lat. Lek nie jest zalecany dla niemowląt urodzonych przedwcześnie, urodzonych o czasie oraz dla dzieci <2 lat. Dzieciom w wieku ≥2 lat, jeśli jest to konieczne, cysteina i tauryna powinny być podawane, według decyzji lekarza mającego doświadczenie w żywieniu pozajelitowym dzieci i terapii płynami dożylnymi. Sposób podania. Wyłącznie do jednorazowego użytku. Zaleca się, aby po otwarciu niezwłocznie zużyć zawartość worka i nie przechowywać jej do następnej infuzji. Podawać dopiero po rozerwaniu spawu i wymieszaniu zawartości obu komór. Wygląd po zmieszaniu: przejrzysty i bezbarwny lub lekko żółty roztwór. Przy rozważaniu podania do żyły obwodowej należy wziąć pod uwagę osmolarność danego roztworu do wlewu. Roztwory lub mieszaniny o osmolarności powyżej 800 mOsm/l powinny być podawane w infuzji do żyły głównej. Witaminy, pierwiastki śladowe i inne składniki (włączając tłuszcze) mogą być dodane jako uzupełnienie odżywiania wg indywidualnych zaleceń, w celu zapobiegania powstawaniu niedoborów i komplikacji. Szybkość wlewu powinna być stopniowo zwiększana w trakcie pierwszej godziny podawania. Szybkość podawania powinna być dostosowana do dawki, właściwości podawanego roztworu, całkowitej objętości płynów podawanych w ciągu 24 h i czasu trwania wlewu. Wlew powinien trwać >8 h. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia hipoglikemii po zaprzestaniu podawania, należy rozważyć stopniowe zmniejszanie szybkości wlewu w trakcie ostatniej godziny podawania. Podczas stosowania u niemowląt i dzieci w wieku <2 lat, roztwór (w worku i zestawie do podawania) należy chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania.



