Hydroxycarbamid Eugia kaps. twarde (500 mg) - 100 szt.

Doustnie. Leczenie powinien prowadzić wyłącznie lekarz z doświadczeniem w onkologii lub hematologii. Dawki ustala się na podstawie rzeczywistej lub należnej masy ciała pacjenta, w zależności od tego, która z tych wartości jest mniejsza. Przewlekła białaczka szpikowa (CML). Leczenie podtrzymujące objawowej leukocytozy i nadpłytkowości na etapie leczenia wstępnego i (lub) opieka paliatywna nad pacjentami leczonymi z powodu przewlekłej białaczki szpikowej. Zaleca się leczenie ciągłe (20 do 30 mg/kg mc. w pojedynczej dawce dobowej). Aby móc określić skuteczność leczenia, należy je kontynuować przez 6 tyg. W przypadku regresji wielkości guza lub zatrzymania jego wzrostu leczenie będzie kontynuowane. „Leczenie powinno być monitorowane poprzez powtarzanie morfologii krwi”. Należy wziąć pod uwagę aktualne wytyczne kliniczne. Jeśli liczba białych krwinek spadnie <2,5 x 10⁹/L lub liczba płytek krwi <100 x 10⁹/L, leczenie należy przerwać aż do zwiększenia ich liczby do wartości bliskich prawidłowym. W takiej sytuacji liczba białych krwinek i płytek krwi powinna być monitorowana co najmniej co 3 dni. W przypadku znacznej odpowiedzi klinicznej terapia może być kontynuowana przez czas nieokreślony, pod warunkiem, że pacjent jest pod odpowiednią obserwacją i nie wykazuje nietypowych lub ciężkich reakcji. Jednoczesne stosowanie hydroksykarbamidu z innymi lekami mielosupresyjnymi może wymagać dostosowania dawek. Odpowiedni okres próbny do określenia działania przeciwnowotworowego leku wynosi 6 tyg. Leczenie należy przerwać na czas nieokreślony w przypadku znacznego postępu choroby. Jeśli występuje znacząca odpowiedź kliniczna, leczenie może być kontynuowana przez czas nieokreślony. Nadpłytkowość samoistna. W przypadku nadpłytkowości samoistnej hydroksykarbamid jest zwykle podawany w dawce początkowej wynoszącej 15 mg/kg mc. na dobę. z możliwością dostosowania dawki w celu utrzymania liczby płytek krwi <600 x 10⁹/L bez obniżania liczby białych krwinek <4 x 10⁹/L. Czerwienica prawdziwa. W przypadku czerwienicy prawdziwej podawanie hydroksykarbamidu należy rozpocząć od dawki 15-20 mg/kg mc. na dobę. Dawkę hydroksykarbamidu należy dostosować indywidualnie, aby utrzymać hematokryt <45% i liczbę płytek krwi <400 x 10⁹/L. U większości pacjentów można to osiągnąć, podając hydroksykarbamid w sposób ciągły, w średnich dawkach dobowych wynoszących od 500 do 1000 mg. Jeśli hematokryt i liczba płytek krwi są wystarczająco kontrolowane, leczenie może być kontynuowane przez czas nieokreślony. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwi na działanie hydroksykarbamidu i mogą wymagać mniejszych dawek. Wydalanie przez nerki stanowi drogę eliminacji hydroksykarbamidu, dlatego należy rozważyć zmniejszenie dawki hydroksykarbamidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Doświadczenie dotyczące stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby jest niewielkie. Nie można podać zaleceń dotyczących dawkowania; zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów hematologicznych. Ze względu na rzadkość występowania tych schorzeń u dzieci, nie ustalono schematów dawkowania. Sposób podania. Kapsułki należy połknąć w całości i nie dopuścić do ich rozpadu w jamie ustnej. Jeśli pacjent nie jest w stanie połknąć kapsułek w całości, można je otworzyć, a zawartość rozpuścić w szklance wody i natychmiast wypić. Niektóre substancje pomocnicze mogą nie rozpuścić się całkowicie i pozostać na powierzchni płynu. Zaleca się naciśnięcie tylko jednego końca kapsułki w celu wyjęcia jej z blistra, zmniejszając w ten sposób ryzyko odkształcenia lub pęknięcia kapsułki.