Koselugo kaps. twarde (25 mg) - 60 szt.

Doustnie. Leczenie preparatem powinno być rozpoczynane przez lekarza posiadającego doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu pacjentów z nowotworami związanymi z NF1. Zalecana dawka leku wynosi 25 mg/m² pc., przyjmowana doustnie 2 razy na dobę (co ok. 12 h). Dawka u pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży ustalana jest indywidualnie na podstawie powierzchni ciała (mg/m²) i zaokrąglana do najbliższej dostępnej wartości dawki 5 mg lub 10 mg (do maksymalnej pojedynczej dawki 50 mg). Można łączyć kapsułki Koselugo o różnej mocy, aby osiągnąć pożądaną dawkę. Zalecana dawka na podstawie pc.: 0,55-0,69 m² - 20 mg rano i 10 mg wieczorem; 0,70-0,89 m² - 20 mg dwa razy na dobę; 0,90-1,09 m² 25 - mg dwa razy na dobę; 1,10-1,29 m² - 30 mg dwa razy na dobę; 1,30-1,49 m² - 35 mg dwa razy na dobę; 1,50-1,69 m² - 40 mg dwa razy na dobę; 1,70-1,89 m² - 45 mg dwa razy na dobę; ≥1,90 m² - 50 mg dwa razy na dobę. Nie ustalono zalecanych dawek dla pacjentów z pc. <0,55 m². Leczenie selumetynibem należy kontynuować tak długo, jak długo obserwuje się korzyści kliniczne lub do czasu progresji PN lub wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania działań toksycznych. Pominięcie dawki. Jeśli dawka leku zostanie pominięta, należy ją przyjąć tylko wtedy, gdy do przyjęcia kolejnej zaplanowanej dawki pozostało >6 h. Wymioty. Jeśli po podaniu leku wystąpią wymioty, nie należy przyjmować dodatkowej dawki. Pacjent powinien przyjąć kolejną zaplanowaną dawkę. Dostosowanie dawkowania. Czasowe wstrzymanie i (lub) zmniejszenie dawki lub trwałe zakończenie leczenia selumetynibem może być konieczne w zależności od bezpieczeństwa stosowania i tolerancji u danego pacjenta. Zalecane zmniejszenie dawki w przypadku działań niepożądanych (może ono wymagać podzielenia dawki dobowej na dwa podania o różnej mocy lub podania dawki raz na dobę): pc. 0,55-0,69 m²: początkowa dawka leku: 20 mg rano i 10 mg wieczorem, pierwsze zmniejszenie: rano: 10 mg/dawkę, wieczorem: 10 mg/dawkę, drugie zmniejszenie: rano/wieczorem: 10 mg raz na dobę; pc. 0,70-0,89 m²: początkowa dawka leku: 20 mg 2 razy/dobę, pierwsze zmniejszenie: rano: 20 mg/dawkę, wieczorem: 10 mg/dawkę, drugie zmniejszenie: rano: 10 mg/dawkę, wieczorem: 10 mg/dawkę; pc. 0,90-1,09 m²: początkowa dawka leku: 25 mg 2 razy/dobę, pierwsze zmniejszenie: rano: 20 mg/dawkę, wieczorem: 10 mg/dawkę, drugie zmniejszenie: rano: 10 mg/dawkę, wieczorem: 10 mg/dawkę; pc. 1,10-1,29 m²: początkowa dawka leku: 30 mg 2 razy/dobę, pierwsze zmniejszenie: rano: 25 mg/dawkę, wieczorem: 20 mg/dawkę, drugie zmniejszenie: rano: 20 mg/dawkę, wieczorem: 10 mg/dawkę; pc. 1,30-1,49 m²: początkowa dawka leku: 35 mg 2 razy/dobę, pierwsze zmniejszenie: rano: 25 mg/dawkę, wieczorem: 25 mg/dawkę, drugie zmniejszenie: rano: 25 mg/dawkę, wieczorem: 10 mg/dawkę; pc. 1,50-1,69 m²: początkowa dawka leku: 40 mg 2 razy/dobę, pierwsze zmniejszenie: rano: 30 mg/dawkę, wieczorem: 30 mg/dawkę, drugie zmniejszenie: rano: 25 mg/dawkę, wieczorem: 20 mg/dawkę; pc. 1,70-1,89 m²: początkowa dawka leku: 45 mg 2 razy/dobę, pierwsze zmniejszenie: rano: 35 mg/dawkę, wieczorem: 30 mg/dawkę, drugie zmniejszenie: rano: 25 mg/dawkę, wieczorem: 20 mg/dawkę; pc. ≥1,90 m²: początkowa dawka leku: 50 mg 2 razy/dobę, pierwsze zmniejszenie: rano: 35 mg/dawkę, wieczorem: 35 mg/dawkę, drugie zmniejszenie: rano: 25 mg/dawkę, wieczorem: 25 mg/dawkę. Należy trwale zakończyć leczenie u pacjentów, którzy nie tolerują leku po dwukrotnym zmniejszeniu dawki. Zalecane modyfikacje dawki w przypadku działań niepożądanych (wg CTCAE): Stopień 1. lub 2. (tolerowany - można kontrolować stosując leczenie wspomagające): kontynuować leczenie i monitorować według wskazań klinicznych; Stopień 2. (nietolerowany - nie można kontrolować stosując leczenie wspomagające) lub stopień 3.: przerwać leczenie do czasu zmniejszenia toksyczności do stopnia 0. lub 1., a wznawiając leczenie zmniejszyć dawkę o jeden poziom; stopień 4.: przerwać leczenie do czasu zmniejszenia toksyczności do stopnia 0. lub 1., a wznawiając leczenie zmniejszyć dawkę o jeden poziom, rozważyć zakończenie leczenia. Porady dotyczące modyfikacji dawki w przypadku zmniejszenia frakcji wyrzutowej lewej komory serca (LVEF). W przypadku bezobjawowego zmniejszenia LVEF o ≥10 punktów procentowych względem wartości początkowej i poniżej dolnej granicy normy (DGN) stosowanej w danej instytucji, leczenie selumetynibem należy przerwać do ustąpienia objawów. Po ich ustąpieniu, wznawiając leczenie należy zmniejszyć dawkę selumetynibu o jeden poziom. U pacjentów, u których wystąpi objawowe zmniejszenie LVEF lub zmniejszenie LVEF w stopniu 3. lub 4. należy zakończyć stosowanie selumetynibu oraz niezwłocznie skierować pacjenta na konsultację z kardiologiem. Porady dotyczące modyfikacji dawki w przypadku toksycznego działania na narząd wzroku. Leczenie selumetynibem należy przerwać u pacjentów z rozpoznanym odwarstwieniem nabłonka barwnikowego siatkówki (RPED) lub centralną surowiczą retinopatią (CSR) ze zmniejszoną ostrością widzenia do czasu ich ustąpienia; wznawiając leczenie należy zmniejszyć dawkę selumetynibu o jeden poziom. U pacjentów z rozpoznanym RPED lub CSR bez zmniejszonej ostrości widzenia badanie okulistyczne należy przeprowadzać co 3 tyg. do czasu ustąpienia tych zaburzeń. U pacjentów z rozpoznaną niedrożnością naczyń żylnych siatkówki (RVO) leczenie selumetynibem należy przerwać i nie wznawiać. Dostosowanie dawki w przypadku jednoczesnego podawania inhibitorów CYP3A4 lub CYP2C19. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania silnych lub umiarkowanych inhibitorów CYP3A4 lub CYP2C19 i należy rozważyć stosowanie alternatywnych leków. Jeśli silny lub umiarkowany inhibitor CYP3A4 lub CYP2C19 musi być podawany jednocześnie, zaleca się następujące zmniejszenie dawki selumetynibu: jeśli pacjent obecnie przyjmuje dawkę 25 mg/m² pc. dwa razy na dobę, zmniejszyć dawkę do 20 mg/m² pc. dwa razy na dobę; jeśli pacjent obecnie przyjmuje dawkę 20 mg/m² pc. dwa razy na dobę, zmniejszyć dawkę do 15 mg/m² pc. dwa razy na dobę. Szczególne grupy pacjentów. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dorosłych z PN w przebiegu NF1 w wieku >65 lat. Obecnie nie ma dostępnych danych dotyczących pacjentów z PN w przebiegu NF1 w wieku ≥65 lat. Na podstawie badań klinicznych nie zaleca się dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD). Na podstawie badań klinicznych nie zaleca się dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby. Dawkę początkową należy zmniejszyć u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby do 20 mg/m² pc., dwa razy na dobę. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Obserwowano zwiększoną ekspozycję ogólnoustrojową u dorosłych Azjatów, chociaż zachodzi wyraźne nakładanie się z danymi pochodzącymi od osób z krajów zachodnich po skorygowaniu o masę ciała. Nie zaleca się szczególnego dostosowania dawki początkowej u pacjentów pochodzenia azjatyckiego, jednak pacjentów z tej grupy należy uważnie monitorować pod kątem działań niepożądanych. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci w wieku <3 lat (brak danych). Sposób podania. Lek można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia. Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą, nie należy ich żuć, rozpuszczać ani otwierać, ponieważ mogłoby to zaburzyć uwalnianie leku i wpłynąć na wchłanianie selumetynibu. Kapsułek nie należy podawać pacjentom, którzy nie są w stanie lub nie chcą połknąć kapsułki w całości. Przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić zdolność pacjentów do połknięcia kapsułki. Standardowe techniki połykania leków powinny umożliwić połknięcie kapsułki selumetynibu. Pacjentom, którzy mają trudności z połknięciem kapsułki, może być potrzebne skierowanie do odpowiedniego pracownika służby zdrowia, takiego jak logopeda, w celu określenia metod wspomagających techniki połykania u danego pacjenta.