Xanderla implant podskórny (3,6 mg) - 1 amp.-strzyk.

Podskórnie (w przednią ścianę brzucha). Dorośli: 1 implant (3,6 mg) co 28 dni. Endometriozę należy leczyć tylko przez 6 mies., ze względu na brak danych klinicznych uzasadniających dłuższe leczenie; nie należy powtarzać leczenia z uwagi na ryzyko zmniejszenia gęstości mineralnej kości; dołączenie HTZ (codzienna dawka środka estrogenowego i progestagenu) zmniejsza utratę gęstości kości i objawy naczynioruchowe. W ścieńczeniu endometrium leczenie stosuje się przez 4 lub 8 tyg., zastosowanie drugiego implantu może być konieczne u pacjentek z dużą macicą lub w celu umożliwienia elastycznego zaplanowania zabiegu. U kobiet z niedokrwistością z powodu włókniaków macicy lek w połączeniu z preparatami żelaza można podawać do 3 mies. przed zabiegiem. W rozrodzie wspomaganym lek stosowany jest w celu zahamowania czynności przysadki do momentu, gdy stężenie estradiolu we krwi odpowiada stężeniu we wczesnej fazie folikularnej (ok. 150 pmol/l, jest ono osiągane po ok. 7-21 dniach); po zahamowaniu czynności przysadki rozpoczyna się superowulację; zahamowanie czynności przysadki występujące po zastosowaniu agonisty LHRH w postaci o przedłużonym uwalnianiu jest bardziej stałe, co powoduje, że w niektórych przypadkach może występować zwiększone zapotrzebowanie na gonadotropinę; w odpowiednim stadium rozwoju pęcherzyków jajnikowych przerywa się podawanie gonadotropiny i podaje się ludzką gonadotropinę łożyskową (hCG) w celu wywołania owulacji; monitorowanie leczenia, pobieranie komórki jajowej i techniki zapłodnienia są prowadzone zgodnie ze standardową praktyką danej kliniki. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby ani u osób w podeszłym wieku. Sposób podania. Należy zachować ostrożność, podając preparat w przednią ścianę brzucha ze względu na znajdującą się w pobliżu tętnicę nabrzuszną dolną i jej odgałęzienia. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niskim współczynnikiem BMI lub otrzymujących leki przeciwzakrzepowe. Nie należy wbijać się w naczynie krwionośne, mięsień lub otrzewną. W razie konieczności chirurgicznego usunięcia implantu Xanderla, można zlokalizować go za pomocą ultrasonografu. Komunikat bezpieczeństwa z 15 września 2025 r. Wykryto przypadki nieprawidłowego użycia leku Xanderla. Instrukcje dotyczące stosowania leku są wydrukowane na wewnętrznej stronie opakowania i należy ich przestrzegać. Aby uniknąć nieprawidłowego użycia lub dyskomfortu pacjenta podczas i po podaniu leku, należy zwrócić uwagę na specyfikę systemu strzykawki Xanderla, który różni się od systemu strzykawki leku referencyjnego. Igłę należy wprowadzić do zetknięcia się korpusu strzykawki ze skórą pacjenta; kontakt ze skórą musi być zachowany podczas całego procesu aplikacji. W przeciwieństwie do leku referencyjnego, strzykawka do podawania leku Xanderla jest wyposażona w zintegrowany automatyczny system cofania igły. Po wprowadzeniu igły należy wcisnąć tłok strzykawki, co sprawi, że implant zostaje przesunięty do końcówki igły, a igła zostaje automatycznie wycofana z tkanki. Implant pozostaje w kanale nakłucia, podczas gdy igła jest automatycznie cofana. Nie występuje sygnał akustyczny (np. dźwięk kliknięcia). Jeśli strzykawka zostanie aktywnie wyjęta ze skóry podczas podawania, procedura aplikacji nie zostanie zakończona i może skutkować nieprawidłowym podaniem lub dyskomfortem dla pacjenta. Po zakończeniu aplikacji trzpień (okrągły metalowy pręt, wypychający implant z aplikatora) pełni funkcję ochrony igły. Wystaje z czubka igły, dzięki czemu ani pacjent, ani pracownik ochrony zdrowia nie zostaną zranieni po aplikacji. System cofania igły i system ochronny są automatycznie i jednocześnie inicjowane. Strzykawka Xanderla nie wymaga aktywnego wycofywania igły z tkanki.