Rak wątrobowokomórkowy (HCC) - nadzór, diagnostyka, postępowanie, cz.2


  Leczenie 1. linii



Przy obecnym stanie wiedzy chemioterapia w zaawansowanym raku wątroby nie powinna być stosowana. Skuteczność cytostatyków nie została potwierdzona. Zastosowanie ma leczenie ukierunkowane molekularnie. Celem terapii jest wydłużenie czasu całkowitego przeżycia oraz poprawy jakości życia. Sprawia to, że leczenie ma charakter typowo paliatywny, czyli objawowy.


Przez lata podstawowym lekiem był sorafenib. Jest to inhibitor kinaz serynowo-treoninowych Raf i BRAF oraz kinaz tyrozynowych VEGFR1-3 i PDGFR-β.
Schemat działania leku przedstawia rycina 4.




Rycina 4. Schemat działania sorafenibu [13]
HCC ‒ komórki raka HCC; VEGFR (ang. vascular endothelial growth factor receptors)/PDGFR (ang. platelet-derived growth factor receptors) ‒ receptory kinaz białkowych; RAF (ang. rapidly accelerated fibrosarcoma) ‒ kinaza serynowo-treoninowa



Lek hamując sygnały wewnątrzkomórkowe w komórkach endotelialnych naczyń krwionośnych poprzez szlaki VEGFR i PDGFR wywołuje działanie antyangiogenne. Natomiast zaburzając szlak RAF w komórkach raka wątrobowokomórkowego, sorafenib wywołuje efekt antyproliferacyjny. W rezultacie prowadzi to do apoptozy komórek HCC.
Sorafenib podaje się doustnie, standardowo 400 mg 2 x dziennie do momentu utrzymywania się korzyści klinicznej lub do pojawi...
Pełna treść dotępna tylko dla zalogowanych użytkowników.