1 Rak prostaty to choroba pełna paradoksów

Odpowiednia terapia dla odpowiedniego pacjenta w odpowiednim czasie — to klucz do skutecznego leczenia raka gruczołu krokowego. Hormonoterapia pozostaje fundamentem terapii, umożliwiając spersonalizowane podejście i poprawę rokowania u chorych – mówi prof. dr hab. n. med. Paweł Rajwa z Kliniki Uroonkologii i Urologii Minimalnie Inwazyjnej CMKP.

O kim mowa:

Dr hab. n. med. Paweł Rajwa, prof. CMKP, urolog, FEBU, swoją działalność naukową i kliniczną koncentruje na nowotworach układu moczowo-płciowego oraz schorzeniach prostaty, ze szczególnym uwzględnieniem raka gruczołu krokowego. Doskonalił swoje umiejętności w licznych prestiżowych ośrodkach zagranicznych, m.in. na Uniwersytecie Medycznym w Wiedniu czy też University Colle London, gdzie łącznie pracował przez blisko trzy lata. W wieku 34 lat jest autorem ponad 250 publikacji naukowych o łącznej wartości ponad 1200 punktów impact factor wpływających na praktykę kliniczną na całym świecie.
Rak gruczołu krokowego to choroba pełna paradoksów. W przeciwieństwie do wielu innych nowotworów, które cechują się wysoką śmiertelnością i stosunkowo agresywnymi schematami leczenia, w przypadku raka prostaty u większości pacjentów choroba nie prowadzi bezpośrednio do zgonu.

Zmierz PSA jako pojedynczego markera raka prostaty



W raku prostaty podstawowym i powszechnie stosowanym testem jest oznaczenie stężenia PSA, które stanowi dobry, choć nieidealny marker choroby. Należy jednak unikać sztywnego stosowania ustalonych wartości granicznych (np. 3, 4 lub 6 ng/ml), gdyż dla PSA nie istnieje uniwersalny próg diagnostyczny. Interpretacja wyniku powinna zawsze uwzględniać indywidualny profil pacjenta. Na stężenie PSA wpływa nie tylko obecność nowotworu, ale również m.in. wielkość gruczołu krokowego, stany zapalne oraz wiek pacjenta. Kluczowe pytanie brzmi więc: czy w ogóle wykonywać oznaczenie PSA? W wielu przypadkach korzyści z badania i ewentua...
Pełna treść dotępna tylko dla zalogowanych użytkowników.