2 Hydrokortyzon w praktyce klinicznej




Hydrokortyzon (łac. Hydrocortisonum hemisuccinatum) należy do hormonów steroidowych wytwarzanych w organizmie. Jego naturalnym odpowiednikiem jest kortyzol, czyli hormon produkowany przez korę nadnerczy. Wydzielanie i synteza tego hormonu są regulowane przez hormon adrenokortykotropowy (ACTH).





Kortyzol bywa nazywany hormonem stresu, ponieważ jego stężenie, podobnie jak adrenaliny, wzrasta w odpowiedzi na silne bodźce, które zaburzają homeostazę organizmu. Bodźce te mogą być różnorodne (np. uraz mechaniczny lub reakcja anafilaktyczna) i wywołują silną odpowiedź organizmu, polegającą na zwiększonym wydzielaniu kortyzolu.

W preparatach leczniczych hydrokortyzon występuje w postaci substancji czynnej, która może przyjmować następujące formy:


hydrokortyzon,
maślan hydrokortyzonu,
octan hydrokortyzonu.


Stosowany jako lek, hydrokortyzon należy do grupy glikokortykosteroidów, do której zaliczają się również deksametazon i metyloprednizolon. Po raz pierwszy został dopuszczony do obrotu w postaci octanu hydrokortyzonu w 1951 r. w Stanach Zjednoczonych.

Działanie hydrokortyzonu

Hydrokortyzon jako syntetyczny odpowiednik hormonu kory nadnerczy (kortyzolu) ma wiele punktów uchwytu i szerokie działanie na różne reakcje i procesy zachodzące w organizmie – w zależności od dawki, postaci, drogi podania i czasu jego stosowania.

W stanach nagłych hydrokortyzon jest wykorzystywany przede wszystkim ze względu na swoje silne działanie przeciwzapalne, przeciwwstrząso...
Pełna treść dotępna tylko dla zalogowanych użytkowników.