Postępowanie epidemiologiczne po rozpoznaniu gruźlicy płuc w Polsce – identyfikacja kontaktów, diagnostyka i profilaktyka
Wprowadzenie
Rozpoznanie gruźlicy płuc, szczególnie potwierdzonej mikrobiologicznie, wymaga równoległego prowadzenia postępowania klinicznego oraz działań mających na celu ograniczenie transmisji Mycobacterium tuberculosis. Istotnym elementem jest dochodzenie epidemiologiczne, którego celem jest identyfikacja osób eksponowanych, ocena ich ryzyka zakażenia i progresji do gruźlicy oraz możliwie wczesne wykrycie zarówno aktywnej gruźlicy, jak i zakażenia prątkiem gruźlicy wymagającego rozważenia leczenia zapobiegawczego.
W Polsce postępowanie to realizowane jest we współpracy podmiotu leczniczego z organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Zakres dochodzenia epidemiologicznego powinien być dostosowany do charakterystyki przypadku źródłowego, jego zakaźności, rodzaju i czasu ekspozycji oraz podatności osób z kontaktu.
Należy przy tym odróżnić pojedynczy przypadek gruźlicy wymagający dochodzenia epidemiologicznego od ogniska epidemiologicznego, ponieważ zakres działań przeciwepidemicznych nie jest identyczny w każdej sytuacji.
1. Zgłoszenie podejrzenia lub rozpoznania gruźlicy
Podejrzenie lub rozpoznanie gruźlicy podlega obowiązkowi zgłoszenia do właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej. W przypadku gruźlicy stosuje się dedykowany formularz ZLK-2 – zgłoszenie podejrzenia lub rozpoznania gruźlicy, a nie formularz ZLK-1. Zgłoszenia należy dokonać niezwłocznie, nie później niż w ciągu 24 godzin, zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi zgłaszania chorób zakaźny...
Rozpoznanie gruźlicy płuc, szczególnie potwierdzonej mikrobiologicznie, wymaga równoległego prowadzenia postępowania klinicznego oraz działań mających na celu ograniczenie transmisji Mycobacterium tuberculosis. Istotnym elementem jest dochodzenie epidemiologiczne, którego celem jest identyfikacja osób eksponowanych, ocena ich ryzyka zakażenia i progresji do gruźlicy oraz możliwie wczesne wykrycie zarówno aktywnej gruźlicy, jak i zakażenia prątkiem gruźlicy wymagającego rozważenia leczenia zapobiegawczego.
W Polsce postępowanie to realizowane jest we współpracy podmiotu leczniczego z organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Zakres dochodzenia epidemiologicznego powinien być dostosowany do charakterystyki przypadku źródłowego, jego zakaźności, rodzaju i czasu ekspozycji oraz podatności osób z kontaktu.
Należy przy tym odróżnić pojedynczy przypadek gruźlicy wymagający dochodzenia epidemiologicznego od ogniska epidemiologicznego, ponieważ zakres działań przeciwepidemicznych nie jest identyczny w każdej sytuacji.
1. Zgłoszenie podejrzenia lub rozpoznania gruźlicy
Podejrzenie lub rozpoznanie gruźlicy podlega obowiązkowi zgłoszenia do właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej. W przypadku gruźlicy stosuje się dedykowany formularz ZLK-2 – zgłoszenie podejrzenia lub rozpoznania gruźlicy, a nie formularz ZLK-1. Zgłoszenia należy dokonać niezwłocznie, nie później niż w ciągu 24 godzin, zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi zgłaszania chorób zakaźny...
Pełna treść dotępna tylko dla zalogowanych użytkowników.
Nie masz jeszcze konta, zarejestruj się »