Wstęp i epidemiologia

Zespół pęcherza nadreaktywnego (overactive bladder - OAB) jest przewlekłym schorzeniem klinicznym, które istotnie obniża jakość życia, wpływając na sferę emocjonalną, zawodową i społeczną pacjentów (Hadi et al., 2025; Oh et al., 2024). Charakteryzuje się parciem naglącym, z towarzyszącym częstomoczem dziennym i nokturią, po wykluczeniu infekcji układu moczowego (Dey et al., 2024; Hadi et al., 2025; Huang et al., 2025; Park et al., 2025). Szacuje się, że OAB dotyka od 7% do nawet 31,7% populacji, a jego częstość występowania wzrasta wraz z wiekiem (Dey et al., 2024; Hadi et al., 2025; He et al., 2025; Park et al., 2025). Dla wielu pacjentów, zwłaszcza starszych, OAB wiąże się z wyższym ryzykiem upadków, lęku oraz depresji (Dey et al., 2024; He et al., 2025).

Jako specjaliści medycyny rodzinnej, to Państwo najczęściej stanowią pierwszy etap diagnostyki i leczenia tej grupy chorych (Park et al., 2025; Raj et al., 2...