Rola inhibitorów JAK (JAK1) w terapii dorosłych pacjentów z RZS
Co w artykule:
Inhibitory kinaz szlaków komórkowych jako nowe wyzwanie w reumatologii.
Sukces inhibitorów JAK ma wiele przyczyn.
Skuteczność terapii inhibitorami kinaz janusowych w świetle badań.
Profil bezpieczeństwa terapii inhibitorami JAK.
prof. dr hab. n. med. Małgorzata Wisłowska
Honorowy członek Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego, Kierownik Kliniki i Polikliniki Reumatologii Narodowego Instytutu Geriatrii, Reumatologii i Rehabilitacji imienia prof. Eleonory Reicher w Warszawie
Wstęp
Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) to autoimmunologiczna choroba zapalna w szczególności charakteryzująca się zapaleniem błony maziowej stawów. Najczęściej dotyka kobiety w wieku od 30 do 50 lat, z częstością 1 na 150 [1]. Towarzyszą jej: ból, obrzęk i sztywność wielu stawów oraz zmiany w innych narządach. Zniszczenie stawów postępuje szybko, powodując nieodwracalną dysfunkcję i deformację dotkniętych stawów. Dlatego już we wczesnych stadiach choroby konieczne są właściwa diagnostyka i leczenie.
Skojarzone stosowanie konwencjonalnych syntetycznych (ks) leków modyfikujących przebieg choroby (LMPCh) z biologicznymi (b) LMPCh oraz zastosowanie strategii leczenia ukierunkowanego na cel osiągnięcia remisji lub niskiej aktywności choroby zrewolucjonizowało leczenie RZS, a remisja kliniczna lub niska aktywność choroby są obecnie osiągane przez większość pacjentów. Jednakże tylko 30–50% pacjentów leczonych kombinacją ksLMPCh i bLMPCh osiąga remisję ocenianą za pomocą wskaźników DAS, DAS28, SDAI, CDAI w ciągu 6 miesięcy, co nie jest zadowalające [1].
Inhibitory kinaz szlaków komórkowych. Nowe wyzwanie w reumatologii
Leki biologiczne są „dobrze wycelowanymi” preparatami hamującymi zapalenie i uszkodzenie, które wywołują. Jednakże nie są one lekami przyczynowymi i nie pozwolą „uwolnić” pacjenta definitywnie od choroby. Nowym wyzwaniem w reumatologii są inhibitory kinaz szlaków komórkowych. Równie istotne znaczenie, jak substancje i procesy pozakomórkowe czy reakcje zachodzące na powierzchni komórek, mają zjawiska toczące się w samych komórkach na etapie przekazywania w nich sygnałów z powierzchni błony komórkowej do jądra komórkowego, co powoduje zmiany w ekspresji genów i odpowiedzi na bodźce prozapalne [2].
W rozwoju odczynu zapalnego w chorobach reumatoidalnych szczególnie ważny jest wewnątrzkomórkowy układ kinaz, których sekwencyjna aktywacja jest rodzajem sygna...
Inhibitory kinaz szlaków komórkowych jako nowe wyzwanie w reumatologii.
Sukces inhibitorów JAK ma wiele przyczyn.
Skuteczność terapii inhibitorami kinaz janusowych w świetle badań.
Profil bezpieczeństwa terapii inhibitorami JAK.
prof. dr hab. n. med. Małgorzata Wisłowska
Honorowy członek Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego, Kierownik Kliniki i Polikliniki Reumatologii Narodowego Instytutu Geriatrii, Reumatologii i Rehabilitacji imienia prof. Eleonory Reicher w Warszawie
Wstęp
Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) to autoimmunologiczna choroba zapalna w szczególności charakteryzująca się zapaleniem błony maziowej stawów. Najczęściej dotyka kobiety w wieku od 30 do 50 lat, z częstością 1 na 150 [1]. Towarzyszą jej: ból, obrzęk i sztywność wielu stawów oraz zmiany w innych narządach. Zniszczenie stawów postępuje szybko, powodując nieodwracalną dysfunkcję i deformację dotkniętych stawów. Dlatego już we wczesnych stadiach choroby konieczne są właściwa diagnostyka i leczenie.
Skojarzone stosowanie konwencjonalnych syntetycznych (ks) leków modyfikujących przebieg choroby (LMPCh) z biologicznymi (b) LMPCh oraz zastosowanie strategii leczenia ukierunkowanego na cel osiągnięcia remisji lub niskiej aktywności choroby zrewolucjonizowało leczenie RZS, a remisja kliniczna lub niska aktywność choroby są obecnie osiągane przez większość pacjentów. Jednakże tylko 30–50% pacjentów leczonych kombinacją ksLMPCh i bLMPCh osiąga remisję ocenianą za pomocą wskaźników DAS, DAS28, SDAI, CDAI w ciągu 6 miesięcy, co nie jest zadowalające [1].
Inhibitory kinaz szlaków komórkowych. Nowe wyzwanie w reumatologii
Leki biologiczne są „dobrze wycelowanymi” preparatami hamującymi zapalenie i uszkodzenie, które wywołują. Jednakże nie są one lekami przyczynowymi i nie pozwolą „uwolnić” pacjenta definitywnie od choroby. Nowym wyzwaniem w reumatologii są inhibitory kinaz szlaków komórkowych. Równie istotne znaczenie, jak substancje i procesy pozakomórkowe czy reakcje zachodzące na powierzchni komórek, mają zjawiska toczące się w samych komórkach na etapie przekazywania w nich sygnałów z powierzchni błony komórkowej do jądra komórkowego, co powoduje zmiany w ekspresji genów i odpowiedzi na bodźce prozapalne [2].
W rozwoju odczynu zapalnego w chorobach reumatoidalnych szczególnie ważny jest wewnątrzkomórkowy układ kinaz, których sekwencyjna aktywacja jest rodzajem sygna...
Pełna treść dotępna tylko dla zalogowanych użytkowników.
Nie masz jeszcze konta, zarejestruj się »