Co w artykule:



Opis przypadku pacjenta zakwalifikowanego do leczenia biologicznego
Łuszczyca jako choroba ogólnoustrojowa – omówienie problematyki
Program lekowy, obecne możliwości terapii
Przygotowanie pacjenta do programu lekowego
Niezbędne badania laboratoryjne
Kiedy i dlaczego terapia może nie być skuteczna?
Rola lekarza POZ w prowadzeniu pacjenta z łuszczycą.





prof. dr hab. n. med. Irena Walecka

MBA, kierownik Kliniki Dermatologii CMKP w Państwowym Instytucie Medycznym MSWiA w Warszawie



Wstęp

Postęp w zakresie metod inżynierii genetycznej i biologii molekularnej pozwolił na opracowanie leków nowej generacji. Poza lekami biologicznymi, które zrewolucjonizowały leczenie łuszczycy, dużą nadzieję pokłada się w inhibitorach kinaz janusowych – JAK, które już mają zastosowanie w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów czy AZS. Są to małe, syntetyczne cząsteczki, których działanie oparte jest na blokowaniu kinaz janusowych. Obecnie w ramach programu lekowego leczenia łuszczycy umiarkowanej do ciężkiej dysponujemy 11 lekami biologicznymi, a kryteria włączenia do programu pozwalają na leczenie pacjentów zarówno z łuszczycą plackowatą, jak i łuszczycą okolic szczególnych ‒ mówi prof. dr hab. n. med. Irena Walecka, kierownik Kliniki Dermatologii CMKP, Państwowego Instytutu Medycznego MSWiA w Warszawie.



Opis przypadku pacjenta zakwalifikowanego do leczenia biologicznego

Mężczyzna lat 35 z wywiadem łuszczycy od 7. r.ż. zgłosił się do Kliniki Dermatologii z powodu zaostrzenia zmian skórnych. Początkow...