Trądzik różowaty

Trądzik różowaty (łac. acne rosacea) to przewlekła, zapalna i naczyniowa choroba skóry twarzy. Jest to powszechna dermatoza, która charakteryzuje się występowaniem okresów zaostrzeń i remisji. Rozpoczyna się około 30 roku życia a największe nasilenie ma około 40-60 roku życia. Stwierdzono, że trądzik różowaty nie wykazuje predylekcji do płci, co stoi w sprzeczności z wcześniejszymi badaniami wskazującymi na przewagę zachorowań wśród kobiet.
Choroba bardzo rzadko pojawia się u Afroamerykanów. Często współistnieje z trądzikiem pospolitym.

Główne cechy definiujące tę jednostkę chorobową to:

  • Lokalizacja: Zmiany koncentrują się w centralnej części twarzy, obejmując policzki, nos, brodę oraz środkową część czoła.
  • Objawy kliniczne: Do podstawowych symptomów należą napadowy lub utrwalony rumień (tzw. flushing), teleangiektazje (widoczne, rozszerzone naczynia krwionośne), a także grudki i krostki.
  • Zmiany przerostowe: W zaawansowanych stadiach, częściej u mężczyzn, może dochodzić do pogrubienia skóry i powstawania zmian guzowatych, np. w obrębie nosa (rhinophyma).
  • Postać oczna: U około połowy pacjentów choroba dotyczy także narządu wzroku, objawiając się m.in. pieczeniem, łzawieniem, zapaleniem brzegów powiek czy spojówek.

Etiologia trądziku różowatego pozostaje nie do końca wyjaśniona, a jej podłoże uznaje się za wieloczynnikowe. Wśród przyczyn wymienia się predyspozycje genetyczne, dysfunkcje naczyniowe, zaburzenia odpowiedzi immunologicznej oraz wpływ drobnoustrojów, takich jak nużeniec (Demodex folliculorum).

Współczesna dermatologia klasyfikuje trądzik różowaty na dwa sposoby: tradycyjny podział na podtypy kliniczne (wprowadzony w 2002 roku) oraz nowoczesne podejście fenotypowe (opracowane w latach 2017–2019), które skupia się na dominujących objawach u konkretnego pacjenta.

Tradycyjny podział na podtypy kliniczne


Według klasyfikacji National Rosacea Society (NRS) wyróżnia się cztery główne podtypy choroby:

  1. Postać rumieniowa z teleangiektazjami (ETR): Charakteryzuje się napadowym czerwienieniem twarzy (flushing) oraz utrwalonym rumieniem w jej środkowej części. Często współwystępują z nią teleangiektazje (poszerzone naczynia krwionośne) oraz uczuc...
Pełna treść dotępna tylko dla zalogowanych użytkowników.