Terapia przeciwwłóknieniowa w IPF i postępujących włóknieniach płuc (PPF). Zasady rozpoznania, ocena FVC i program B.87




Idiopatyczne włóknienie płuc (idiopathic pulmonary fibrosis – IPF) jest najczęstszą, nieodwracalną i postępującą postacią włóknieniowego śródmiąższowego zapalenia płuc o nieznanej etiologii. Występuje głównie u osób po 50. roku życia (ze szczytem zachorowań w VII i VIII dekadzie życia), ze znaczną przewagą mężczyzn. Średni czas przeżycia bez wdrożenia skutecznego leczenia wynosi zaledwie 3–5 lat od momentu diagnozy. Włączenie terapii przeciwfibrotycznej na wczesnym etapie choroby odgrywa kluczową rolę w spowolnieniu spadku pojemności życiowej płuc i redukcji r...
Pełna treść dotępna tylko dla zalogowanych użytkowników.