Obrzęk naczynioruchowy: różnicowanie patofizjologiczne, pułapki terapeutyczne i program lekowy B.122





Obrzęk naczynioruchowy (angioedema, historycznie określany jako obrzęk Quinckego) to ostry, ograniczony obrzęk głębokich warstw skóry, tkanki podskórnej bądź błon śluzowych i podśluzówkowych, utrzymujący się przeważnie od 1 do 3 dni (maksymalnie do 7 dni). Z punktu widzenia praktyki klinicznej kluczowe znaczenie ma natychmiastowe rozróżnienie mechanizmu patogenetycznego: zależnego od komórek tucznych (mediowanego głównie przez histaminę) od zależnego od bradykininy. Błąd w kwalifikacji mechanizmu niesie bezpośrednie ryzyko niepowodzenia resuscytacji i zgonu w mechanizmie asfiksji, gdyż obrzęki bradykininowe wykazują całkowitą oporność na standardowe leczenie przeciwanafilaktyczne.


Zobacz także: Alergia na jad owadów błonkoskrzydłych: Od użądlenia do anafilaksji


Patofizjologia i klasyfikacja: histamina kontra bradykinina

Podział obrzęków naczynioruchowych determinuje odmienność o...
Pełna treść dotępna tylko dla zalogowanych użytkowników.