3 Prewencja wtórna udarów niedokrwiennych mózgu. Spojrzenie interdyscyplinarne


  Czego dowiesz się z artykułu:




Jakie są najczęstsze przyczyny udaru niedokrwiennego mózgu.
Kiedy wzrasta ryzyko wystąpienia kolejnych udarów niedokrwiennych.
Jak w optymalny sposób włączyć schematy postępowania profilaktycznego.
Na czym powinno polegać leczenie przeciwpłytkowe.
Czy można zminimalizować ryzyko wzrostu dużych krwotoków zewnątrzczaszkowych.
Kiedy włączamy doustne antykoagulanty.
Komentarz eksperta – udar mózgu okiem kardiologa.




prof. dr hab. n. med. Anetta Lasek-Bal

Katedra i Klinika Neurologii SUM w Katowicach



  Wstęp



Ryzyka udaru mózgu, podobnie jak i innych chorób sercowo-naczyniowych, nie możemy wyeliminować. Znamy jednak skuteczne i bezpieczne metody istotnej jego redukcji zarówno na etapie profilaktyki pierwotnej, tj. przed wystąpieniem pierwszego incydentu, jak i wtórnej.
Udar niedokrwienny stanowi ok. 80% wszystkich udarów mózgu. Jest to trzecia, po chorobach serca i nowotworach, przyczyna zgonów oraz najczęstsza przyczyna trwałej niepełnosprawności u osób powyżej 40. r.ż. W Polsce co roku rejestruje się 75 tys. udarów.


Wśród najczęstszych przyczyn udaru niedokrwiennego mózgu należy wymienić:



miażdżycę dużych tętnic,
chorobę małych naczyń,
choroby serca, w tym migotanie przedsionków,
inne znane rzadsze przyczyny.



Jest też grupa udarów mózgu o nieustalonej etiologii. Szacuje się, że problem ten dotyczy 10‒30% wszystkich pacjentów z udarem niedokrwiennym, a odsetek jest zależny od zakresu diagnostyki przyczynowej udaru mózgu.



  Ryzyko wystąpienia kolejnych u...
Pełna treść dotępna tylko dla zalogowanych użytkowników.