2 Młody pacjent z migotaniem przedsionków – kazuistyka czy chleb powszedni?

Migotanie przedsionków w grupie młodych pacjentów poniżej 40–45. roku życia jest stosunkowo rzadką arytmią. Niemniej, coraz większa częstość występowania takich schorzeń jak nadciśnienie tętnicze, otyłość, cukrzyca czy choroba niedokrwienna serca w tej populacji, automatycznie zwiększa ryzyko wystąpienia migotania przedsionków. Zarówno postępowanie diagnostyczne, jak i terapeutyczne jest takie samo jak w populacji starszej, z uwagi na brak danych z badań klinicznych dla chorych poniżej 40. roku życia. Jednak w związku z młodym wiekiem pacjentów istnieje pewna specyfika dotycząca procesu diagnostycznego oraz leczenia.

Migotanie przedsionków jest jedną z najczęstszych arytmii w praktyce klinicznej. Niestety aktualne wytyczne i zalecenia są efektem badań klinicznych i obserwacji dotyczących głównie populacji starszej, zatem większość zaleceń dla młodszej grupy chorych to efekt ekstrapolacji tych właśnie danych. Częstość migotania przedsionków (ang. atrial fibrillation, AF) w populacji Czynniki ryzyka wystąpienia migotania przedsionków

Otyłość od dawna jest znanym czynnikiem ryzyka AF. Każdy wzrost masy ciała zwiększa ryzyko wystąpienia arytmii, a ponadto sama otyłość może promować progresję napadowego AF do przetrwałego lub utrwalonego migotania. Z patofizjologicznego punktu widzenia dochodzi do uruchomienia szeregu procesów prowadzących do rozwoju arytmii. M.in. otyłość jest powiązana ze wzrostem ciśnienia napełniania lewej komory i rozwojem dysfunkcji rozkurczowej, wzrostem aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron (podobnie jak w nadciśnieniu), a często współistniejąca hiperglikemia prowadzi do gl...
Pełna treść dotępna tylko dla zalogowanych użytkowników.