1 Hiponatremia - diagnostyka i postępowanie ambulatoryjne




Rozpoznanie hiponatremii opiera się na stwierdzeniu stężenia sodu w surowicy krwi poniżej 135 mmol/l.



Łagodna: 130–135 mmol/l.
Umiarkowana: 125–129 mmol/l.
Głęboka (ciężka): poniżej 125 mmol/l.


Ważne jest również rozróżnienie czasu trwania: ostra rozwijająca się w czasie krótszym niż 48 godzin oraz przewlekła, trwająca co najmniej 48 godzin (lub o nieznanym czasie trwania).




Rozpoznanie na podstawie objawów klinicznych

Objawy hiponatremii są często niespecyficzne i zależą od szybkości spadku stężenia sodu oraz stopnia obrzęku mózgu

Objawy dyskretne (częste u osób starszych):


zaburzenia koncentracji i pamięci,
zmęczenie, osłabienie,
zaburzenia równowagi prowadzące do upadków oraz drażliwość.

Objawy umiarkowanie ciężkie:


nudności (bez wymiotów),
splątanie, dezorientacja,
ból głowy.

Objawy ciężkie


wymioty,
nadmierna i głęboka senność,
drgawki, śpiączka
(wynik poniżej 8 pkt w skali Glasgow)
niewydolność krążeniowo-oddechowa [7-9].

Objawy neurologiczne w ciężkim przebiegu (np. SIADH): odruch Babińskiego, zaburzenia mowy, gryzienia i połykania.

Jak do tego podejść praktycznie?

W diagnostyce hiponatremii w gabinecie POZ zaleca się następujący schemat postępowania:


Zleć komplet badań. Poprawna interpretacja wymaga, aby próbki krwi i moczu były pobrane w tym samym ...
Pełna treść dotępna tylko dla zalogowanych użytkowników.