1 Jak zapobiec szkodliwej synergii cholesterolu i glukozy u chorych na cukrzycę typu 2

Liczba chorych na cukrzycę, zwłaszcza typu 2 (T2DM), w populacji rośnie. W Polsce choruje ok. 3 mln osób, przy czym u 1/4 choroba nie jest zdiagnozowana.1 Stan przedcukrzycowy występuje u co 3. dorosłego Polaka, zaś insulinooporność pojawia się u każdego z BMI >25 kg/m2. Występowanie T2DM wzrasta wraz z wiekiem i wynosi 6 proc. w grupie wiekowej 35-39 lat, 17 proc. w grupie 55-59 lat, zaś 24 proc. wśród osób w wieku 75-79 lat.1

Kluczowym czynnikiem zwiększającym częstość występowania T2DM na świecie jest epidemia otyłości typu brzusznego. W polskim raporcie z 2016 r. opublikowanym przez World Health Organization (WHO) podano, iż główne czynniki ryzyka rozwoju cukrzycy, takie jak otyłość i brak aktywności fizycznej, występują odpowiednio w 27 proc. i 20,5 proc. populacji.2
Przyczyną zgonów i niepełnosprawności diabetyków są choroby sercowo-naczyniowe (s-n) na podłożu miażdżycy (ASCVD), obejmujące m.in. zawały serca i udary niedokrwienne.3 Do najważniejszych czynników ryzyka miażdżycy, oprócz zaburzeń glikemii, zalicza się podwyższone stężenie cholesterolu frakcji LDL (LDL-C) i nadciśnienie tętnicze.3 Upośledzenie funkcji śródbłonka, prowadzące do makroangiopatii, charakteryzuje się zmniejszoną bioaktywnością tlenku azotu (NO), zwiększoną syntezą i aktywnością czynników wazokonstrykcyjnych.4
T2DM należy wcześnie rozpoznawać i intensywnie, wielokierunkowo leczyć. Warto pamiętać, że średnio pacjenci diabetologiczni żyją o 6 lat krócej niż ich rówieśnicy bez T2DM5; jeżeli dołączą się powikłania pod postacią przewlekłej choroby nerek (CKD), wówczas czas przeżycia chorego skraca się przeciętnie o 9 lat,6 a w przypadku powikłań makronaczyniowych o 11 lat.5

Procesy...
Pełna treść dotępna tylko dla zalogowanych użytkowników.