Metformina w terapii złożonej





Metformina jest jednym z dokładniej poznanych doustnych leków hipoglikemizujących. Pierwsze opisy historyczne sięgają czasów średniowiecza, w których stosowano wyciąg z rośliny – rutwicy lekarskiej (Galega officinalis) do leczenia wielomoczu.




Chemicznie metformina jest prostą substancją, pochodną biguanidu. Składa się ona z dwóch połączonych cząsteczek guanidyny (stąd nazwa grupy: biguanidy), do którego to szkieletu przyczepione są dwie grupy metylowe (-CH₃) przy jednym z atomów azotu. Stąd jej chemiczna nazwa: dimetylobiguanid.

Ta prosta struktura cząsteczki nadaje metforminie unikatowe właściwości farmakokinetyczne: wysoką stabilność, bardzo dobrą rozpuszczalność w wodzie, całkowite wydalanie przez nerki oraz niepodleganie metabolizmowi w wątrobie. Metabolizm metforminy przebiega bez udziału cytochromu P450, co oznacza minimalne ryzyko interakcji z innymi lekami.

Mechanizm działania metforminy jest dokładnie poznany, chociaż nadal są badane kolejne powiązania. Metformina skutecznie i bezpiecznie obniża glikemię bez ryzyka hipoglikemii. Jej wielokierunkowe działanie polega na hamowaniu produkcji glukozy w wątrobie, nasileniu jej zużycia w tkankach oraz przełamaniu insulinooporności obwodowej (w mięśniach i tk...
Pełna treść dotępna tylko dla zalogowanych użytkowników.